De wet verbiedt om ethische redenen dat handel wordt gedreven met lichaamseigen materiaal (organen, lichaamscellen). Dat betekent enerzijds dat een donor niet vergoed mag worden voor het genetisch materiaal (eicellen, zaadcellen, embryo’s) dat hij of zij afstaat; anderzijds dat aan de acceptor geen geld gevraagd mag worden voor dat materiaal op zich. Maar uiteraard brengt de behandeling enkele kosten met zich – zoals een verplaatsingskost of het loonverlies dat u lijdt in de periode van de behandeling – en die kunnen wel vergoed worden. Omgekeerd kost de behandeling van een donorvrouw ook geld, en daarvan wordt verwacht dat de acceptor daarin tussenkomt.
Hoe groot de kostenvergoeding is of welke compensaties mogelijk zijn in welke donatieformule, leggen we u graag uit in een gesprek met een counselor of arts van het CRG.
Over de enige ware compensatie valt overigens weinig te zeggen, omdat ze zo individueel en tegelijk zo onschatbaar is: de voldoening dat u met uw gezonde eicellen mogelijk één of meer vrouwen heeft geholpen om moeder te worden. Zeker als u zelf een vruchtbaarheidsbehandeling heeft ondergaan om zwanger te worden of als u zelf een beroep heeft moeten doen op donorsperma, weet u wat dat gevoel waard is.
